Wala akong maisip na title. Nagsisimatayan ang brain cells ko. Kahit nga ang pagbibigti ko kagabi nalimutan ko.

Noong 2000, noong medyo bata pa ako. Laking tuwa ko noong mabasa ko ang website ko sa pahina ng THE WEB Philippines. Tumayo ang lahat ng balahibo ko. Nabasa ko una sa magazine sa Unibersidad. Pagkabasa ko, bumili ako noong hapon ng araw na iyon, ng kopya sa National Book Store sa Recto, Manila.

Oks ang review nila. Hehehe. Nadyaryo ako este namagazine pala. Wala eh, talent ba? Hindi, sa tingin ko, wala lang silang mapagpilian dahil kaunti pa lang ang websites noon na gawa ng Pinoy. Mali-mali pa nga ang english ko sa website ko noon (hanggang ngayon kaya Filipino ang lengguwahe ng maydede, hehe!).

Isang magandang alaala.

Iyan lang ang kuwento sa araw na ito.

Siya nga pala. Hindi pa ito ang kuwentong nabanggit ko noong nakaraang post. Hindi ko pa natapos ang pagtatayp.

No related posts.