Wala daw extension. Sabi ng BIR dito sa amin.

Sa bangko ganoon din. Siksikan.

Isa nga palang papuri kay Dr. Richard Hizon. Isang Nephrologist sa NKTI. Isa siyang magaling na dalubhasa sa sakit sa bato.

Inutusan nga pala ako ng ate ko na huwag nang magbanggit ng Hospital. Kasi dito sa bagong Hospital na kinaroroonan niya eh mga medyo bigating tao ang pasyente at baka daw makabanggit ako ng pangalan. Kahit hindi pa naman ako nakakapagpost ng mga pangalan ng tao eh susundin ko na rin at hindi na ako magbabanggit ng pangalan ng Hospital.

Last na ipopost ko ang pangalan ng NKTI. Ang NKTI na pinatayo ng mga Marcos na siyang isa sa mga may pinakamalaking pakinabang sa mga Filipino ngayon. Masama man ang tingin ng karamihan sa Pinoy ngayon kay Marcos, hindi mo rin maitatanggi na madami silang naipatayong istrukturang kapakipakinabang.

No related posts.

O kaya nasa gitna ka ng kalsada’t papatawid, bigla kang makakaisip ng napakainam na ideya. Tapos pagkatawid mo biglang nalimutan mo na.

O siguro nagbrabrowse ka ng mga website at natanong mo ang sarili mo: Bakit ako nagblablog?

Ba. Bakit nga ba?

Noong simula walang rason. Teka. Hindi ko din sigurado.

Nagblablog lang ako. Tapos nakakakuha ako ng mga materyal na bagay na tulad nito:

Ibabaw - Hita, Tatak Asul H Uno

Madami pa. Puro materyal na bagay.

Nagkaroon din ako ng mga kaibigan. Kaibigan na hindi nila ako kilala, at hindi ko din alam ang pangalan nila pero alam namin ang wesbite ng isa’t isa.

Bakit ako nagblablog?

Noong umalis ako sa pinagtratrabahuhan ko bilang web developer sa Makats binili ko ang 1st .ph domain name ko. Tapos ginawa ko simpleng HTML page lang na parang notebook. Pero hindi ko sigurado kung maikukunosiderang blog iyon.

Web design portal ang uso noon. Blog din ba iyon? Iyong gagawa ka ng news tungkol sa isang napakagandang website.

Bakit nga ba ako nagblablog?

Hindi ko na siguro alam magweb design kaya hanggang blog na lang.

Hindi naman.

Ang ultimate na sagot alam mo? Nagblablog ako kasi blogger ako.

No related posts.

Hirap din kapag tumatanda na. May mga sumasakit. Paano na lang kung umabot na ako ng kuwarenta o singkuwenta?

Siyempre nga pala, wala pa rin ang resulta ng nursing exam. Kung wala pa mamaya siguro late february na. O siguro sa Marso. 89 libo ang kumuha, hirap i-check noon. Kahit sabihing computer iyong gumawa.

May breast feeding station sa amin. Bigla akong pumasok sa station. Bigla ko ding hinila iyong nagbabantay na nurse. Akina! ang ika ko. Akina at dedede ako! Bilis. Tinanggal ko ang bra niya at sinapo ko ang kanyang dede. Piniga-piga ko. Mmmm. Hmmmm. Siyempre joke lang. Hehehe.

Mukhang pinapahirapan na nila ang renewal ng business permit dito sa Pangasinan. Madaming kalokohang hinahanap. O siguro pinapahirapan nila para mag”lagay” ang mga nagrerenew. Ang masama pa nito hiwahiwalay kong umabsent sila. Imbes na macheck at mapirmahan, dahil sa absent ang tao hindi ito matapos-tapos. Pagbalik mo kinabukasan, ibang kalokohan na naman ang hinahanap.

Ito na siguro ang kapalit ng kaunlaran.

Kung sana nga lang. Kung sana nga lang. Baka mapilitan akong kumandidato at lumaban para sa posisyon. O siguro suportahan ang kalaban nila sa susunod na eleksyon.

Madaming problema kapag lumaban ka sa eleksyon. Isa diyan pera. Sa mababang posisyon, malaki ang gagastusin mo. Pero sigurado namang mababawi mo ang ginastos mo kapag nanalo ka. Isa din sa magiging problema eh dadami ang kaaway mo. Mga kaaway, lalo na iyong mga matatanda at matagal na sa pulitika.

Si Ted Failon nga eh umayaw sa pulitika.

Olrayt, baka kung saan na mapunta itong post ko. Neks taym ulit. Parehong oras at tsanel.

No related posts.

Na kahit saan at kahit kailan wala kang patawad sa kakatawad. Malaki ang posibilidad na layuan ka ng mga kakilala mo.

Madalas, ang kalidad ay may katumbas na presyo. Sa pagpapataas ng kalidad, ginugugulan ang isang produkto ng materyales, pagod at abilidad ng gumagawa. Kapag mura at tinipid ang materyales, husto kaya ang kalidad nito? Kapag hindi pinagpaguran ang isang bagay, husto kaya ang kalidad nito? Kung hindi binayaran ang gumagawa ng produkto, bubuhusan niya kaya ang isang produkto ng kanyang abilidad?

Sa doctor na lang. Halimbawa ipapatingin ng pasyente kung ano ang sakit na dumapo sa kanya. At ayaw gumastos ng pasyente. Paano kung may lab tests na kailangan? At ayaw gastusan ng pasyente ang mga nasabing tests. Magiging accurate kaya ang pagsusuri ng doctor sa sakit ng pasyente?

Kadalasan kung sino ang mayaman, siya pa itong sobra kung tumawad. Na halos ang gusto niya’y magkawanggawa na lang ang nagseserbisyo sa kanya. Na ang tingin niya sa tao ay pinagkakakuwartahan siya.

Hindi na tuloy naiioffer sa pasyente ang mas karapat dapat na kalutasan sa problema nito. Mangingimi ang taong sabihin sa pasyente ang isang bagay dahil alam naman niyang magsasayang lang siya ng laway at wala siyang mapapala dito.

Madalas mo ding madidinig ang “ipinunta na sa lahat ng doctor, hindi nila malaman ang sakit.”

Hindi nila malaman ang sakit hindi dahil sa kabobohan kundi dahil sa ayaw gumastos ng pasyente sa urinalysis, blood test at iba pa.

Mahirap ang buhay ngayon. Oo lahat apektado ng kahirapan. Ngunit sana naman, huwag nating sobrahan ang kakatawad. Sa level na extreme.

Sa madaling salita.

Bad trip. Tawad ng tawad ang pasyente ko kanina; hindi ko na tuloy naipaliwanag ang iba pang option na nararapat sa kanya. Ang gusto niya, ako pa mag-abono at magkawanggawa. Sa materyales na lang abonado na ako, paano pa ang bayad sa pagod ko?

Nauwi ang lahat sa sinabi kong “Tagalan mo sa brushing para magimprove ang health ng gums mo.” Iyon na ang pinakamurang solusyon at tapat sa presyong gusto niya. Libre.

Siyangaps, ang hula ko magchachampion ang Cleveland Cavaliers. Kung hindi Cleveland, Lakers. Muntik na noong isang season makalusot ang Cleveland. Ngayong season lalo pa silang nag-improve.

Kita sa laro nila kaya nilang tapatan ang Boston at Orlando.

Ang Lakers naman, punong-puno ng talent. At sigurado malaking disappointment kung hindi sila magchachampion ngayong season na ito.

Saka natanong ko si Madam Auringring, ang bulong niya Lakers vs Cavaliers daw ang maglalaban sa Finals. Sure daw. Aprubado pa ni Madam Bola at Pong Pagong.

No related posts.

Dadating ang babae. May tinitignan sa estante. Lilingon. Susulyap sa lalaking pinakamalapit.

“Puwedeng makita ito?”, ang sambit nito saka itinuro ang kasuotang pasyonista.

Nangingiti ang lalaki. Iiral kaya ang abilidad niyang pang-stuntman? O ablidad kaya ng clown?

Iniabot ang ipiniaabot ng babae. May itsura. Oo may itsura.

“Saan ang fitting room?”

Ayos naman. Ang espasyo ng lugar na iyon, ang ilaw na panghotel, ang modernong istilo ng disenyo. Kabisado ba ng lalake ang kinaroroonan niya ngayon?

“Dito po.” Sabay turo sa silid na may mas maliwanag na ilaw sa normal.
Maliwanag nga ba o ito ay batay lang sa mata ng lalake? O dahil epekto na din ng eksaytment at extrang lakas na dulot ng transpormasyon nito galing tao patungong class S na payasong halimaw?

Nagdaan and ilang libong microsecond. Lumitaw ang babae.

“Mukhang makipot”. Titingin sa salamin saka titingin sa lalake. Sulyap na ewan kung talagang normal o may bahid ng kaunting misteryo o siguro may sense ng pagkamalagkit.

Tititig ang lalake sa itinuturo ng babae. Ayos ang hubog ng katawan niya ang sabi ng utak ng lalake. “Bagay sa misteryosang mukha niyang mala-diyosa.” Hindi mapapansin pero napahinto ang lalake at halata ito ng babae.

“Hindi naman.”
“Sa tulad ng…” pormang iikutan ang babae at hihinto sa simula ng pag-ikot. “Sa ganda ng katawan mo, bagay na medyo hapit sa katawan ang ganitong klase ng kasuotan.”

Itutuloy…

*note: Kunyari naisip ko ang kuwentong ito habang naghihintay ako ng sasakyan sa Villasis.

No related posts.

Noong November 28 naman nagbukas ang SM City Rosales sa publiko. Madami ang pumunta dito. Nagmistulang ghost town ang poblacion at halos tumungo ang lahat sa SM.

Madami ding ang galing pa sa mga katabing bayan tulad ng Villasis, Alcala, Balungao, Umingan, Bayambang at Urdaneta. Madami din ang galing pa sa katabing probinsya, ang Tarlac.

Nandoong bukas ang National Bookstore, Tokyo Tokyo, Red Ribbon, Pizza Hut, Ace Harware, Hypermart at iba pa.

Punong-puno ang parking lot. Secured ang lugar dahil nakakalat ang mga pulis at SWAT, security guards ng mall at mga bomb sniffing dog units.

Hindi pa naman bukas ang kabuuan. Bahagi pa lang. Tinatapos pa kasi ang ilang parte nito.

Sa kabuuan, makikita na ang progreso sa bayan ng Rosales.

At mapapansin mo ding parang napossess ang gumawa ng post na binabasa mo ngayon. Oo nga naman, bakit mukhang napakaseryoso ng pagkakasulat?

No related posts.

Ang ika ng Nephrologist sa NKTI: Bawal ho ang kahit anong uri ng herbal. Huwag po muna kayong iinom ng Herbal Medicine.

Ang ika naman ng tatay ko: Ba! Mas magaling pa ba ang lintek na espesyalista na iyan kaysa sa Pinuno naming mga Espiritista? Alam mo bang iyang Herbal na iyan ang nakagamot sa tatay ng istambay na asawa ng labanderang kapitbahay ng lasenggo na asawa ng Pinuno naming mga Espiritista?

Ang dagdag pa ng tatay ko: Aprubado pa iyan ng Provincial Health Administrator ng La Union! (Hindi ko alam kung seryoso siya dito. Sinong doctor na matino ang magsasabing mas epektibo ang herbal at dapat siyang sundin, kaysa sa sinabi ng isang espesyalista na nasa NKTI na siyang Sentro ng tungkol sa sakit sa Kidney?)

Ang naisip ko naman: Kung ang Tatay kong Enhinyero ay nakakapagdecide ng hiyang na gamot para sa lahat ng uri ng sakit, paano kaya ang pagtanggap ng mga tao sa naimbento kong gamot? Kung ang opinyon ng Pinuno ng mga Espiritista ay iginagalang, igagalang din kaya ang aking opinyon at may mapaniwala kaya ako? Kung ang pagapruba Provincial Health Administrator ng La Union ay mas mahalaga kumpara sa pagbabawal ng espesyalistang taga-National Kidney Transplant Institute, ano nga kaya’t ibulgar ko na ang milagrosong gamot na naimbento ko?

Tama. Timing pa sa pagsali ko sa Sikatchupoy si BURAOT Contest. Ito ang tamang oras.  Ito na ang gamot na makakapagbago sa buhay ng lahat ng makakabasa nito:

Sakit / Preparasyon ng Gamot

Sakit: Madalas na Pagmumuta
Preparasyon ng Gamot:
1. Maghanap ng batong makinis.
2. Magdikdik ng dahon ng gumamela. Magdikdik sa sementadong parte ng bahay. Puwede sa sala.
3. Mag-igib ng tubig sa balon. Ihalo ito sa dinikdik na dahon ng gumamela.
4. Ipunin ang katas gamit ang tansan ng Pop Cola.
5. Ilagay ito sa botelya ng Listerine.
6. Gumamit ng dropper at patakan ang mata ng tatlong beses.
7. Siguradong luluha ang mga matang napatakan at mawawala ang pormasyon ng muta sa mata.
8. Pawiin naman ang luha sa pamamagitan ng pagbisita sa anak ni kulapo .

Sakit: Lagnat
Preparasyon ng Gamot:
1. Maghanap ng batong magaspang.
2. Magdikdik ng dahon ng gumamela. Dikdikin ng pino. Huwag namang sobrahan, dapat mapanatili ang istruktura at hugis dahon nito.
3. Haluan ng dahon ng sibuyas. Dikdikin pa.
4. Sige lang dikdik lang ng dikdik.
5. Kapag nagsawa na, itapal ang dinikdik na dahon ng gumamela at sibuyas sa noo ng taong nilalagnat.

Sakit: Sipon
Preparasyon ng Gamot:
1. Gamitin ang nahanap na batong makinis sa sakit number 1.
2. Magdikdik ng dahon ng gumamela. Ihalo ang bulaklak ng gumamela.
3. Dilaan ang bato. Dikdik. Dilaan ulit ang bato. Dikdik.
4. Initin ang kawali.  Puwede sa kaserola kung walang kawali.
5. Initin, kaunti pa.
6. Ilagay ang dinikdik na dahon at bulaklak ng gumamela.
7. Hintaying umusok. Masdan ang usok saka singhutin.
8. Ah. Nasa alapaap ka na.

Sakit: Lungkot
Preparasyon ng Gamot:
1. Gamitin ang nahanap na batong magaspang sa sakit number 2.
2. Magdikdik ng dahon ng gumamela. Piliin ang mga dahong kasinglapad ng palad ng lolo mo.
3. Maghanap ng lata ng sardinas sa likod bahay. Ilagay dito ang dinikdik na Dahon ng Gumamela.
4. Kuhanin ang natirang Tide Ultra ng labandera. Silipan ang labandera kung hindi pa siya tapos maglaba.
5. Ihalo ang Tide Ultra sa nadikdik na dahon ng gumamela. Suminok sinok, higupin ang sipon mula ilong papuntang bibig at ibuga sa lata. Haluan ito ng tubig mula sa balon, kung wala kayong balon puwedeng alternatib ang tubig mula sa poso.
6. Haluin.
7. Sige halo pa.
8. Halo lang. Malapit na ang tagumpay.
9. Pumutol ng kaunting alambre mula sa sampayan sa tabi ng bahay malapit sa garahe. Bilugin ang alambre sa gitna, at ipulupot at gawing handle ang magkabilang dulo.
10. Isawsaw ito sa malaput lapot na likidong bunga ng sipag at tiyaga mo.
11. Hipan.
12. Ah. Ang sarap pagmasdan ng bula. Masaya at siguradong wala na ang lungkot na nadarama mo kanina.

No related posts.

Barangay clearance daw. Tapos, cedula. Magagamit ko dito yung cedula na binayaran ko sa pagbayad ng Tax. Istorbo itong tungkol sa barangay clearance. Kapag nakita ako ng Barangay Chairman sigurado magpapalibre siya. Mahirap talaga kapag pabor pabor. Nahihirapan pa naman akong humindi.

Naisip ko lang naman kumuha ng isa pang ID dahil itong SSS dito sa amin sa Pangasinan, isang taon nang hindi nagrerelease ng ID.

Ano nga ba ang nangyayari sa SSS?

Sa totoo lang akala ko madali lang. Nakukuha ko kadalasan ang kailangan ko dahil tagadito ako.

Ayaw ko namang magcall-a-friend hangga’t maaari. Iyon nga, sigurado papalitan ko din balang araw.

Hindi ko na lang mamadyikin. Lalakarin ko na lang siguro. Tiyaga-tiyaga na lang.

No related posts.

At naisip ko na din:

Kapag may hinahanap ako sa Telephone Directory:
Kung may Find sana ito…

Kapag hindi sakto ang sukat na nakuha sa bibig ng pasyente:
Sana may Undo para tipid sa Dental Materials…

Kapag may kumplikadong operasyon sa bibig ng tao at pagod na ako:
Kung puwede sanang i-Save ko muna ito…

Kapag may nasabing hindi tugma sa usapang Dentista-Pasyente:
Oks lang bang iDelete ko ang huling kong nasabi?

Kapag pagod na ako’t pati ang mata ko’y nasilaw na sa buong araw na trabaho at kinukuha ko ang Shade ng Ngipin para sa Pustiso:
May hexadecimal sana para sa shade ng Ngipin at Pustiso, para sakto…

Kapag nagkasabay-sabay ang mga pasyente at lahat sila’y nagmamadali:
Puwede sanang i-Select All…

At siya nga pala, para sa inspirasyon, basahin niyo ito – Recovering: Standing Up and Moving On.

No related posts.

Matthew ang Taong Grasa: camera ang hawak niya

Maikling pangungusap daw ang gamitin kapag nanliligaw.

Kasama ako ng ate at nanay ko. Sa SM kami, sa North Edsa.

Matagal silang mamili. Ganoon talaga karamihan ng babae.

Pahinto-hinto. Titingin-tingin sa mga istante. Magtatanung-tanong tungkol sa sukat.

Ayos naman ang kalidad ng panlasa nila. Sa mga abubot at iba pang accessory.

Tapos bigla na lang silang napatigil. Nakatingin sa bag na polka dots.

“O! Ba’t sila napatigalgal?” ang tanong ko sa konsensya kong bida sa Safeguard. “Ewan”, ang sagot niya.

Ano ang misteryo? Nakainom ba sila ng Flanax? O ginawang tubig ang Slenda? Para tignan ang Polka Dots na bag nang ganoon karubdob at punong puno ng pagkagitla?

Kunot noo ako at mala-taong grasang napa “U-huh! B-k-t?”

Itinuro nila ang paligid. Lahat pala ay tahimik. Ako lang ang namumukod tangi.

Lahat sila’y nagdarasal.

No related posts.